One Night in Bangkok
By Fuyutsubaki
" One night in Bangkok and the world's your oyster
The bars are temples but the peals ain't free
You'll find a god in every golden cloister
And if you lucky then the god's a she
I can feel an angel sliding up to me "
" One night in Bangkok makes a hard man humble
Not much between despair and ecstasy
One night in Bangkok and the tough guys tumble
Can't be too careful with your company
I can feel the devil walking next to me "
(( เฮ้!! เข้าไปนะ.. ไงพวก ฮัมเพลงสบายใจเฉิบเชียว ) )
เสียงทักดังมาแต่ไกลพร้อมกระทุ้งศอกหนักเข้าชายโครงคนยืนใส่เสื้ออยู่ปลายเตียงแต่ไม่กระเทือนร่างแกร่งเต็มแน่นด้วยกล้ามเนื้อสมชายเท่าใดนัก
คนทักอยู่ในอารมณ์คึกคะนองเต็มที่ก่อนหันไปจัดการกับผมที่หวีแล้วส่องอีกในห้องตัวเองอีกครั้งหน้ากระจกสบายใจ
คนถูกทักยิ้มพลางส่ายหัวเล็กน้อยไม่ว่าอะไรรู้นิสัยเพื่อนรักดี
(( พีเค เฮ้ย เหวย แต่งตัวเร็วๆเข้าสิวะ เดี๋ยวก็ไม่ทันหรอก ))
(( น่า..โครว์ บาร์ไม่ย้ายหนีเราไปไหนหรอก )) ชายหนุ่มนามพีเคเหยียดริมฝีปากบางเฉียบกล่าวตอบเพื่อนรัก
ยิ้มมุมปากนิดด้วยความเคยชินสองมือผูกเชือกรองเท้าผ้าใบช้าๆไม่สนใจคำต่อว่าต่อขานของโครว์เพื่อนรักที่กำลังยืนรอหน้าประตูห้องอย่างกระวนกระวาย
โครว์จึ๊ปากทำเสียงจิ๊จ๊ะ เดาะลิ้นฆ่าเวลา มู่ปากเมื่อร่างที่สูงกว่าตนเล็กน้อยค่อยๆยุรยาตรมาหา กล่าวตำหนิเล็กๆพลางเร่งก้าวเท้ายาวๆไปที่ลิพท์
(( นายนี่น๊า~ ถ้าไม่อยากไปก็นอนแกร่วอยู่ในห้องสิ ))
(( ไม่เอาว่ะ ถ้าให้นอนแกร่วในห้องสู้ออกไปท่องราตรีดูความเน่าเฟะของเมืองนี้กับนายดีกว่า ))พีเค หรือ ปีเตอร์ ครีท ฮัทสัน
กอดคอเพื่อนเข้าลิพท์แล้วหัวเราะออกมาเบาๆ
กดลิพท์ลงชั้นล่างตามเพื่อนไปลิ้มลองความหอมหวานของเมืองที่ได้ชื่อว่าศิลปวัฒนธรรมดีงามสุดยอดที่เนื้อแท้คือความเลวทรามของจารีตประเพณีจมดิ่ง .ที่นี่ .กรุงเทพฯ ..
* * * * * * * * * * * * * * * *
ในบาร์หรูแห่งหนึ่งของสีลมซอย 4 ทุกสายตาอดที่จะเหลือบมองชายร่างสูงสองคนที่ก้าวเข้ามา ณ. ที่แห่งนี้ไม่ได้โดยเฉพาะสาวคาวโลกีย์น้อยใหญ่ต่างจับจ้องมองไม่วางตา
เสียงพึมพำเบาๆรวมกันดังอื้ออึงทั่วร้านถึงความหล่อกระชากใจบวกกับหุ่นนักกีฬาน่าฟัด จริตสาวกี่รอยพันเล่มเกวียนถูกงัดออกมาใช้จนหมดสิ้น
(( ฮาย~ มากันแค่สองคนใช่มั๊ยจ๊ะ สนใจนั่งดื่มกับเรามั๊ย
))สองสาวรุ่นใหญ่แต่ใจฟิตกระโดดเข้ามาทักพร้อมสายตาเชื้อเชิญเยิ้มด้วยเร็วกว่าท่ามกลางสายอาฆาตแค้นทุกคู่ที่หวังแอ้มชายหนุ่มสองคนนี้ด้วยเหมือนกัน
(( จริงหรือครับ? ดีใจจัง เฮ้ พีเคนายว่าไง? )) โครว์ยิ้มรับกว้างเล่นหูเล่นตาตอบความเจ้าชู้เริ่มออกอาการ
สองสาวใหญ่ดีใจตัวแทบลอยแต่แทบชักสีหน้าผิดหวังกลับคืนไม่ทันเมื่ออีกคนหนึ่งไม่เออออตามเพื่อน
(( นายจะไปก็ไปคนเดียวเถอะโครว์ ฉันจะนั่งดื่มคนเดียวเงียบๆ ))
พีเคยักไหล่บอกเพื่อนไม่สนใจก่อนหันไปทางบริกรเลือกโต๊ะสั่งเครื่องดื่มหญิงสาวหลายคนระริกระรี้เข้าไปชวนคุยขอร่วมโต๊ะด้วยแต่ทุกรายเผ่น
กลับคืนโต๊ะตัวเองหมดเมื่อเจอตาสีเขียวใบไม้ดุกับคำปฏิเสธสุภาพแต่แฝงไว้ด้วยอำนาจ
พีเคนั่งดื่มคนเดียวเงียบๆ มองดูเพื่อนชายโอ้โลมป้อสาวที่เคาเตอร์ ในแสงไฟสลัวหลากสีเสียงเพลงเร้าอารมณ์ใคร่เหล่าคนหลงระเริงกับอบายมุข
นารีแสนสวยแต่งกายยวนใจบ้างเดินยักสะโพกกลมยั่วกิเลสบ้างดิ้นสะบัดบนฟอร์ปล่อยเนื้อปล่อยตัวให้ชายลามกแตะต้องได้ตามใจชอบ
กับคนที่เพิ่งเคยมาเมืองหลวงแห่งนี้เป็นครั้งแรก ภาพลักษณ์สวยหรูที่ลงไว้ในหนังสือแนะนำการท่องเที่ยวถึงวัฒนธรรมขนบธรรมเนียมประเพณีอันแสนสวยงาม
กริยามรรยาทของชาวไทยความรักนวลสงวนตัวของเพศหญิงได้ถูกทำลายลงย่อยยับโดยภาพตรงหน้าเขาในพริบตา
ชายหนุ่มแสยะยิ้มกระดกเหล้าเข้าปาก เฮอะ!นี่น่ะเหรอความจริง ประเทศที่ครึ่งหนึ่งเป็นมาตุภูมิมารดาเขา ช่างน่าสมเพชเสียจริง
" It's a drag, it's a bore, it's really such a pity
To be looking at the board, not looking at the city "
" Whaddya mean? Ya seen one crowed, polluted, stinking town "
" เฮ้ย!! จับไว้!!! "
เสียงตะโกนหลังร้านดังลั่นเหล่าคนในบาร์ที่กำลังดื่มด่ำกับความสนุกเต็มที่ต่างมองไปทางต้นเสียงเป็นทางเดียว พีเคเงยหน้าขึ้นมอง
นัยน์ตาสีเขียวใบไม้เข้มสะท้อนภาพเด็กหนุ่มตัวเล็กบางถูกมัดมือไพล่หลังวิ่งหน้าตาตื่นมาแต่ไกลตามด้วยชายสองสามคนคล้ายไล่จับ
แสงไฟสลัวทำให้มองไม่ถนัดนักแต่สีดำสนิทล้ำลึกในดวงตาของอีกฝ่ายสะกดให้เขาดึงเด็กคนนั้นเข้าหาตัวเมื่อร่างบางร่างนั้นกำลังจะวิ่งผ่านไป
ไม่มีแม้เสียงตะโกนร้องให้ปล่อยหรือแม้แต่เสียงกร่นด่าหยาบคายอย่างที่พีเคคิดว่าเขาควรจะได้รับเพราะไปทำลายโอกาสอิสระเด็กหนุ่มตรงหน้านี้เข้า
มีเพียงนัยน์ตาสีดำสนิทเท่านั้นที่ส่งมาให้เขายามนี้ นัยน์ตาสีดำสนิทที่เต็มไปด้วยความเครียดแค้นชิงชังส่งให้ไม่ระงับ น่าแปลกที่เขากลับรู้สึกตื่นเต้นยินดี
ใคร่รู้..อยากลองมากกว่านี้
(( ขอบคุณครับที่ช่วยจับไว้ให้ )) " มานี่เลยไอ้เวร! ฤทธิ์มากนักนะมึง "
หนึ่งในชายที่ไล่ตามเด็กน้อยกล่าวขอบคุณเป็นภาษาอังกฤษกระท่อนกระแท่นตามด้วยถ้อยคำด่าภาษาไทยพลางฉุดร่างในอกเขาให้ลุกตาม หนุ่มน้อยขืนตัวสุดฤทธิ์
แต่ก็ไม่มีแม้แต่คำพูดหรือคำร้องขอใดๆ..คิ้วสีบลอนด์ขมวดสงสัย เป็นใบ้หรือเปล่า มือหนากดไหล่บางไว้ผลักเข้าให้แนบชิดกับแผงหน้าอกกว้างเขากล่าวเป็น
ภาษาไทยชัดเจนเหมือนเจ้าของภาษาจนชายหน้าเหี้ยมคนนั้นสะดุ้ง
" ขายหรือเปล่า??? "
" ไม่มีอะไรครับ..ไม่มีอะไร " เอ่อ (( ต้องขอประทานโทษคุณอย่างสูงเลยนะครับ..ปล่อยเด็กคนนี้เถอะครับแล้วทางเราจะชดใช้ค่าเสียหายให้ ))
ชายมีอายุคนหนึ่งแต่งกายภูมิฐานดูท่าจะเป็นผู้จัดการร้านเดินตะโกนบอกลูกค้าคนอื่นมาแต่ไกล สายตาส่วนใหญ่เริ่มหันไปสนใจกับกิจกรรมสนุกๆของตัวเองต่อ
ผู้จัดการก้มหัวนอบน้อมเอ่ยเสียงเบาเมื่อเห็นเสื้อราคาแพงของชายหนุ่มเปื้อนฝุ่นและคราบน้ำจากมือสกปรกของคนในอ้อมแขนที่ตอนนี้มือเล็กๆยึดไหล่หนาเขาไว้แน่น
" ขายหรือเปล่า??? " พีเคถามคำถามเดิมด้วยน้ำเสียงเย็นชาสายตาจับจ้องใบหน้าเปื้อนดินของเด็กหนุ่ม ผมยาวปะบ่าสีน้ำตาลประกายแดงกับผิวคร้ามแดดสีอ่อนตัดกับตาเรียวคมสีดำสนิท
ดีจริงๆ ดูสวยแปลก..เขาไม่เคยเจอใครยั่วสายตาอย่างน่าประหลาดเช่นนี้มาก่อน
" เอ่อ..ครับ..พ่อแม่มันเป็นหนี้กระผมอยู่เลยยกลูกชายตัวเองใช้หนี้ครับ ผมเห็นมันหน้าตาดีเลยจะขายต่อบาร์เกย์แถวนี้ " "
ผู้จัดการร้านเอ่ยตอบหน้าตื่นนิดๆที่ชายหนุ่มตรงหน้าถามเป็นภาษาไทยสำเนียงชัดแจ๋ว
" เท่าไหร่? "
" เอ๋? เอ่อ สองแสนครับ " ผู้จัดการร้านงงๆกับรอยยิ้มเหยียด หน้าสวยเงยขึ้นมองอย่างไม่เข้าใจ
" ฉันให้สาม ฉันซื้อต่อ..เด็กคนนี้.. "
ตาโตเบิกกว้างเม้มริมฝีปากแน่น
ไม่มีอีกแล้วแม้ถ้อยคำพูดเอื้อนเอ่ยใดๆแต่ปลายนิ้วที่จิกไหล่เขาแรงและเสียงคำรามในลำคอระหงก็บ่งบอกได้อย่างดีว่าเด็กหนุ่มไม่ได้เป็นใบ้และกำลังโกรธจัด
พีเคยิ้มมุมปากตามวิสัย..กับสิ่งที่เขาอยากได้ เขาก็ได้ เงินนี่แหล่ะที่ทำให้เขาได้ทุกสิ่ง หึ! ไม่เว้นแม้แต่ชีวิตของคนคนหนึ่ง
" เอ่อ.ครับๆ..ขอบคุณครับ.. "
ผู้จัดการก้มหัวคำนับปะหลกๆพลางรับบัตรทองที่ชายหนุ่มยื่นให้ยิ้มแก้มปริกับกำไรเกือบเท่าตัวหากเอาไปขายต่อเขายังไม่แน่ใจว่าจะคุ้มกับหนี้หรือเปล่าเพราะความ
พยศเหลือหลายของเด็กนี่ มีคนซื้อต่อแถมให้ราคาดีอย่างนี้นับเป็นโชคของเขาจริงๆ
" อ้อ ฉันให้อีกสามพันทำยังไงก็ได้ให้เด็กนี่ดูดีสมกับราคาที่ฉันซื้อหน่อย " พีเคส่งเด็กน้อยที่กลายเป็น 'สมบัติ' ของเขาแล้วให้ชายหน้าเหี้ยมที่ยืนคุมอยู่
เด็กหนุ่มดิ้นปัดขืนกายอย่างแรงแต่มีหรือจะสู้แรงควายของคนหุ่นแรมโบ้ได้
ผู้จัดการค้อมหัวให้อีกครั้งก่อนเรียกให้ลูกน้องช่วยกันลากกวางพยศตัวงามของชายหนุ่มออกไป
(( เฮ้! รสนิยมไม่เปลี่ยนเลยนะเพื่อนไอ้ชอบของแปลกๆนี่ ฮ่าๆ )) โครว์เอ่ยทักเพื่อนด้วยฝ่ามือกลางหลังเต็มแรงหลังยืนดูเหตุการณ์จบลงพลางหัวเราะเสียงดัง
เสียงพึมพำเสียดสีแหลมสูงของหญิงสาวที่โดนพีเคปฏิเสธดังเข้าหู พีเคยิ้มเหี้ยมเอ่ยเสียงดังพอได้ยินทั่วในบาร์เล็กๆ
" ไม่แปลกหรอกโครว์ ฉัน-แค่-ชอบ-ของ-บริสุทธิ์-เท่า-นั้น-เอง " ภาษาไทยเน้นย้ำเจาะจงให้เข้าหู เสียงพึมพำเงียบกริบ
โครว์ชักสีหน้างงด้วยความไม่รู้ภาษาถิ่นก่อนหัวเราะดังลั่นอีกครั้งพอเข้าใจคำตอบเพื่อนรักลางๆเมื่อหันไปสบหน้าเจื่อนของหมู่สาวโดนแทงใจดำดังอึ่กเข้า
* * * * * * * * * * * * * * * *
นานนับชม.แต่พีเคก็ยังนั่งรอใจเย็นวิสกี้แก้วที่6ถูกกรอกเข้าปาก ในที่สุดคนที่ต้องการก็ก้าวเดินมาหา เสียงเพลงที่เปิดดังสนั่นอยู่เงียบกริบทันที
ไม่มีแม้เสียงคุยด้วยกำลังอึ้งกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้าริมฝีปากบางเฉียบเผยอยิ้มพอใจ
ร่างแบบบางในกางเกงยีนส์สีดำกับเสื้อฝ้ายคอวีกว้างกุดแขนเผยให้เห็นลำแขนสีน้ำตาลจางนวลละเอียดน่าสัมผัสผมสีน้ำตาลประกายแดงที่เคยยุ่งบัดนี้ถูก
ไดร์หวีจนดูนุ่มแล้วปล่อยสยายระคอ ระโครงหน้าเรียวเล็ก ระแก้มเนียนอวดตาเรียวสีดำสวยคมน่าพิศมองให้ดูเด่น..ชายหนุ่มปฏิเสธใจตัวเองไม่ได้ คิดไม่ผิดที่เสียเงินซื้อมา เพียงแค่สบครั้งแรกราวกับโดน
นัยน์ตาสีดำสนิทคู่นั้นดึงเข้าหา ถูกใจ..น่าสนใจ..น่าค้นหา เป็นครั้งแรกที่เขากระหายใคร่อยากได้สุดกำลัง กับคนๆนี้ มีอะไรที่ยังมัดใจเขาได้อีก อย่างนี้ต้องพิสูจน์ เด็กหนุ่มเดินมาหยุดตรงหน้าแววตาเฉยเมยราวกับ
รู้สถานะตนเอง
(( ว้าว! ตาถึงนี่หว่าพีเคสวยยิ่งกว่าผู้หญิงในนี้เสียอีก ))โครว์เดาะนิ้วเปาะชมจากใจจริง เสียงฮึดฮัดไม่พอใจของหญิงสาวที่เข้าใจภาษาดังทั่ว ถ้อยคำทุกอย่างเป็นความจริง
ผู้ชายหลายคนนึกเสียดายจับใจทำไมไม่เป็นเค้าที่คว้าเอาไว้ก่อนนะ?
(( นายจะอยู่สนุกที่นี่ต่อก็ตามใจนะโครว์ ฉันไปก่อนล่ะ )) พีเคยิ้มให้เพื่อนรักพลางฉุดข้อมือเล็กให้เดินตามเขา เด็กหนุ่มขัดเล็กน้อยแต่ต้องยอมตามโดยดี นิ่วหน้า
มือที่จับอยู่บีบเข้าหาจนข้อมือแทบหัก
(( แน๊ อย่าโหมนักนะโว๊ย พรุ่งนี้ต้องกลับกันแล้ว ฮ่าๆๆ )) โครว์หัวเราะดังลั่นก่อนหันไปจ้อกับสาวที่เล็งไว้แล้วต่อ
* * * * * * * * * * * * * * * *
" เจ็บ . "
" พูดเป็นด้วยรึเราน่ะ? " พีเคหันไปยิ้มน้อยๆให้คนข้างหลังพลางปล่อยมือ เด็กหนุ่มชักกลับรวดเร็วยกขึ้นมาจับนวดสีหน้าบึงตึงชายหนุ่มหัวเราะหึในลำคอถามต่อ
" ชื่ออะไร? "
" .นที " เด็กหนุ่มนิ่งเงียบชั่วขณะแล้วค่อยตอบช้าๆ คิ้วสีบลอนด์เข้มขมวดมุ่น นิ้วยาวเรียวเชยคางมนขึ้นมืออีกข้างโอบเอวบางเข้าหาตัว
" ชื่อจริงรึเปล่า? "
" จริง! "
นทีกระแทกเสียงสะบัดหน้าหนีไม่ชอบใจเลยที่ชายหนุ่มทำกริยาเยี่ยงเขาเป็นหญิงอย่างนี้..แต่ทำไงได้ หน้าสวยก้มต่ำกัดปากตัวเองน้ำตาพาลจะไหล .แต่ทำไงได้ โดน
'ซื้อ' มาแล้วนี่
" อายุเท่าไหร่? "
" 16 "
" แย่หน่อยนะ 16 ก็โดนพ่อแม่จับมาขายใช้หนี้แล้ว " พีเคพูดยิ้มๆแต่ในสายตานทีเหมือนยิ้มเยาะมากกว่าตาดำคมวาววับชายหนุ่มเห็นแววตานั้นนึกสนุกพูดต่อ
" ดีนะที่ฉันใจบุญซื้อเธอมาไม่งั้นป่านนี้คงถูกส่งไปขายตัวให้ผู้ชายวิปริตในบาร์เกย์แล้วล่ะมั้ง หึๆๆ " ริมฝีปากเม้มเข้าหากันแน่นจนห้อเลือด
พีเคหรี่ตาแว่บหนึ่งที่เขารู้สึกเสียดายริมฝีปากสวยนี่..เขาน่าจะเป็นฝ่ายทำช้ำเองเสียมากกว่า.. นทีกลั้นเสียงสะอื้นก่อนกลืนก้อนสะอื้นแข็งลงคอพูดเสียงเหี้ยม
" นั่นสินะ! แล้วไอ้ผู้ชายวิปริตหน้าไหนกันที่มันซื้อผมมาล่ะ ถ้าจะให้ดีก็กรุณาช่วยเอาไปปล่อยด้วยนะครับ ทำบุญแล้วถือโอกาสทำทานด้วยเป็นไง!! "
นทีว่าประชดยิ้มเย้ยก่อนหุบลงช้าๆคิ้วเรียวขมวดมุ่นไม่เข้าใจในท่าทีชายหนุ่มพีเคยังคงยืนยิ้มเหมือนไม่สะทกสะท้านกับคำพูดเจ็บแสบ นทีส่ายหัว..บ้าหรือเปล่า???
" ไม่มีทาง ฉันซื้อเธอมาด้วยราคาสามแสนกับอีกสามพันที่เสียค่าแต่งตัวเธอไป ก่อนปล่อยไปก็ต้องใช้ให้คุ้มหน่อยสิ " พีเคพูดเสียงสนุกเอื้อมมือมาโอบไหล่บาง
นทีไม่ทันตั้งตัวเซถลาไปตามแรงปะอกชายหนุ่มมือเล็กยันไว้แต่ยิ่งยันเหมือนยิ่งเข้าใกล้มากเข้า
" วิปริต!! "
" ฮะๆ เจ๋ง!ไม่มีใครเคยว่าฉันได้เกินสามคำเท่าเธอนะ..แต่ฉันไม่ว่าอะไรหรอกเพราะฉันถูกใจเธอ อ้อ!
แล้วไอ้คำว่าวิปริตน่ะรู้หรือเปล่าว่ามันหมายความว่ายังไง??บางทีมันอาจจะทำให้เธอสุขจนติดใจถอนตัวไม่ขึ้นเลยก็ได้นะ ฮ่าๆๆ " พีเคหัวเราะเสียงดังเดิ่นลิ่วๆ
นทีหน้าแดงวาบทุบอกกว้างดังพลั่กแต่ดูท่าจะไม่สะท้านจนหมดทางขืนต้องยอมแรงเหนือกว่าให้ลากไป
* * * * * * * * * * * * * * * *
นทีมองแผ่นหลังคนตรงหน้าช่วงไหล่กว้างกว่าบังเกือบมิดเมื่อยืนด้วยกันแล้วมองมือที่เกาะกุมมือเขาอยู่
มืออีกข้างกำลังหิ้วถุงกระดาษถุงพลาสติกนับสิบที่มีของที่ชายหนุ่มซื้อให้ ทิวาไม่เข้าใจทั้งๆที่เขาเป็นเพียงแค่เด็กที่ 'ซื้อ' มา ทำไมต้องเอาอกเอาใจขนาดนี้
ตลอดทางพาเที่ยวที่ที่เขาไม่เคยไปมาก่อนบ้างให้พาเที่ยวที่ที่ชายหนุ่มไม่รู้จักบ้างซื้อนู่นซื้อนี่ให้
ทั้งของที่อยากได้จริงๆและเพียงแค่สนใจเฉยๆ.. หรือเขาจะทำให้แบบนี้ทุกคน อยู่ๆหัวใจก็ไหววูบไม่มีสาเหตุ รู้สึกเจ็บแปลบในอก นทีเกาหัวแกรก..เอ..เป็นไรไปหว่า?..
" เป็นไร?? " พีเคหยิกแก้มเนียนถามเมื่อหันมามองเห็นนทีตีหน้ายุ่งอยู่นานสองนาน
นทีผงะ ทำไมรู้สึกอาย..หรือยิ่งอยู่ด้วยกันยิ่งหวั่นไหว เรียวตาสีดำสนิทมองใบหน้าหล่อเหลาหวั่นๆ นัยน์ตาสีเขียวใบไม้เข้มมองมาอย่างสงสัย หรือเป็นเพราะนัยน์ตา
คู่นั้นกันแน่???
พีเคเหยียดยิ้มเขาผ่านโลกมายี่สิบปลายแล้วเจอคนมาก็มากทุกรูปแบบมีรึจะไม่รู้คนข้างหน้ารู้สึกอย่างไร..มองเขาด้วยสายตาอย่างไร..สายตามองมาที่เหมือนจะหาที่ยึดเหนี่ยว
คนดูแลเอาใจใส่ แต่ก็กลัว..หวาดระแวง ไม่แน่ใจ.. หึ! น่า ..
" ยิ้ม..ยิ้มอะไร!! " ทิวาตะหวาดแว๊ดไอ้รอยยิ้มนี่ที่เขาเกลียดนัก ชั่วเวลาที่อยู่ด้วยกันถ้าไม่มีรอยยิ้มนี่คงทำให้เขามีความรู้สึกดีๆกับชายหนุ่มแล้วด้วยความใจดีที่ไม่เคยได้รับ แม้แต่ผู้เป็นพ่อแม่
แต่เวลาไอ้รอยยิ้มนี่โผล่มาทีไรเขาได้เสียเนื้อเสียตัวโดนแตะโน่นแตะนี่อยู่ร่ำไป..น่าเจ็บใจนัก
" ฮะๆ ระแวงหรือไง ไม่มีอะไรน่า..หิวแล้วไปกินข้าวกันเถอะ " พีเคจูงมือนทีไปกินข้าวที่โรงแรมที่ตัวเองพักอยู่
* * * * * * * * * * * * * * * *
" อิ่มแล้ว?? " พีเคดื่มน้ำพลางถามนทีกินข้าวพร่องไปไม่ถึงครึ่งก็รวบช้อนพลางพยักหน้าหงึกๆ ก่อนเอ่ยถาม
" คุณพาผมไปถ่ายรูปด่วนทำไมครับ?? " สงสัยตั้งแต่ที่พาไปถ่ายรูปแล้วจะเอาไปทำไม
" พรุ่งนี้ฉันจะพาเธอไปทำวีซ่า จะได้ไม่ต้องเสียเวลาถ่ายรูปไง "
" วีซ่า?? "
" ใช่ วีซ่ากับพาสปอร์ต พรุ่งนี้ฉันต้องกลับประเทศฉันแล้ว ฉันจะพาเธอไปด้วย แล้วบัตรประชาชนกับทะเบียนบ้านล่ะ? อยู่ที่บ้านใช่มั๊ย คงต้องกลับไปเอา "
" ผมไม่ไปนะ! " นทีเสียงแข็งแทรกขึ้นพีเคเหลือบตามองพูดเสียงเย็นชา
" ไม่มีสิทธิ์อุทธรณ์ เธอตอนนี้อยู่ในสถานะอะไรก็น่าจะรู้นี่ฉันซื้อเธอมาแล้ว เธอก็คือของของฉัน ทำตัวดีๆน่า อย่าให้ฉันต้องโมโหเลย "
" แล้วพ่อแม่ผมล่ะ? ผมมีพ่อแม่ต้องดูแลนะ " นทีเสียงอ่อนลงขอร้อง เพราะไอ้คำว่าซื้อมาเนี่ยแหล่ะที่มันค้ำคอเขาอยู่อิสระที่ยังอยู่ในกรงขังแต่ก็เป็นกรงที่ใหญ่กว่า
สบายกว่า เขาอยากฉวยคว้าโอกาสนี้เอาไว้ แต่อีกสิ่งหนึ่งที่ฉุดรั้งต้านกันอยู่คือพ่อแม่นะ นที! พ่อแม่ที่เลี้ยงแกมาน่ะ
แกกล้าเนรคุณปล่อยทิ้งไว้แล้วไปสบายคนเดียวเหรอ?? เสียงในใจมันตะโกนร้อง นทีมองหน้าชายหนุ่มรอฟังคำตอบ
" แล้วไง? กับพ่อแม่ที่ยอมขายลูกตัวเองเพื่อใช้หนี้ทั้งที่ลูกตัวเองไม่เต็มใจน่ะ เธอยังต้องห่วงด้วยอีกรึ?? "
นทีถอนหายใจลึกๆอย่างหมดหวังเขาก็คิดตามเหมือนกันว่ามันเป็นเรื่องจริง แต่ .
" ไม่เชิงไม่เต็มใจครับ แต่ ผมคิดว่าพวกเค้าคงไม่มีทางเลือก ถึงแม้การกระทำของเค้าจะร้ายแค่ไหน .แต่ แต่ผมก็ "
" เอาเป็นว่าเราเลิกพูดเรื่องนี้ก่อนได้มั๊ย พรุ่งนี้ค่อยว่ากันใหม่ดีกว่า " พีเคพูดแทรกด้วยไม่ชอบใจตาสวยเริ่มชื้นน้ำตาตัดปัญหาสั่งเชคบิล
ลุกขึ้นเดินมาหานทีที่กำลังนั่งอยู่พลางฉุดแขนให้ลุกขึ้นเดินตาม
" ไปไหน?? "
" ขึ้นห้อง "
* * * * * * * * * * * * * * * *
นทีมาถึงห้องเมื่อไหร่ไม่รู้ตัว หัวสมองมันว่างเปล่าไปหมดจวบจนได้ยินเสียงล๊อคประตูนั่นแหล่ะร่างบางถึงได้ร้องออกมาอย่างตกใจ
" จะ จะทำอะไร!!! " นทีร้องโวยวายดังลั่นหน้าแดงกล่ำชายหนุ่มถอดเสื้อโยนทิ้งเผยให้เห็นแผงหน้าอกกว้างกล้ามเนื้อแน่น
ขาถดหนีอัตโนมัติเมื่อชายหนุ่มเดินเข้ามาหาจนไปชนขอบเตียงล้มลงแผ่ พีเคนึกขำสีหน้าตื่นกลัวลนลานบนเตียงกว้าง..ดีจะได้ไม่เสียเวลาอุ้มขึ้น
" ต้องให้บอกด้วยเหรอว่าจะทำอะไรน่ะ ก็น่าจะรู้นี่ฉันซื้อเธอมาไม่ได้เอามาไว้บูชาซะหน่อย " พีเคโถมเข้าหาแล้วกระซิบข้างหูก่อนขบเบาๆ นทีสะดุ้งมือถูกยึดไว้แน่นเลยผลักไสไม่ได้
" ไม่เอา..ผม..ผม " นทีร้องห้ามพยายามหยุดมือที่กำลังยุ่มย่ามเหมือนขาแมงมุมอยู่บนตัวเขา..คิดว่าน่าจะทำใจได้ตั้งแต่โดนพ่อแม่ตัวมาให้ผู้จัดการนั่นแล้ว..แต่ตอนนี้ก็อดกลัวไม่ได้ถึงสิ่ง
ที่กำลังจะเกิดขึ้นกับตัวเอง
" ทำไม? ไหนลองเลือกดูซิว่าระหว่างฉันคนเดียวกับไอ้เฒ่าหื่นกามในบาร์หลายคนแถมไม่มีวันได้เป็นอิสระเห็นเดือนเห็นตะวันอีกตลอดชีวิตน่ะ จะเลือกให้ใครทำ?? " พีเคหยุดมือ ถามเสียงจริงจังนัยน์ตาสีเขียวใบไม้จ้องตาคมสีดำสนิทไม่วาง นทีเบือนหน้าแดงกล่ำ ความเงียบเกิดชั่วอึดใจก่อนตอบเสียงสั่น
" เลือก..คุณ "
" ดีมาก เด็กน้อย นิ่งๆนะ "
พีเคเยียดยิ้มหน้าสากเคราเพิ่งโกนออกไล้แก้มนิ่มกดจมูกลงสูดความหอมเต็มแรงก่อนบรรจงแนบริมฝีปากแทรกปลายลิ้นเข้ากระหวัดลิ้นอีกฝ่ายกวาดความ
เปียกชื้นในปากชิม...หวาน..ทำไมรสความบริสุทธิ์ของคนๆนี้ถึงอร่อยถูกใจเขานัก
" อื้อ.. " นทีประท้วงในลำคอเริ่มหายใจไม่ทั่วท้อง พีเคถอนริมฝีปากออกนทีรีบหายใจเข้าทันที..เหมือนจมน้ำเลย นึกว่าจะขาดใจตายซะแล้ว .
" ขำอะไร? " นทีหน้าแดงมองพีเคปิดปากกลั้นเสียงหัวเราะฉุนๆ
" เพิ่งเคยโดนจูบรึไง "
" ไม่ได้เชี่ยวชาญอย่างคุณนี่ !! "
" เรียกชื่อดีกว่า "
พีเคก้มลงไซร้คอถลกเสื้อฝ้ายขึ้นปลายลิ้นแตะยอดอกสีเนื้อเม้มดึงด้วยความมันเขี้ยวนทีหลับตาหอบแรงปลายนิ้วชายหนุ่มรูดกางเกงยีนส์สีดำของนที
ลงปลายขามือลูบไล้ต้นขาอ่อนไปมาก่อนกอบส่วนอ่อนไหวนิ่มๆมากำเล่นในมือ
" อ๊ะ อ๊ะ.อือออ . " นทีร้องลั่นแอ่นกายรับลืมตัวที่ที่ไม่เคยให้ใครได้สัมผัสตอนนี้กำลังถูกละเมิดลุกล้ำลูบคลำไม่เกรงใจมันให้ความรู้สึกแปลกใหม่วูบวาบยังไงไม่รู้
" อ๊า!! วะ..อุ๊..ฮ้าาาา " นทีผวาเฮือกจากมือเปลี่ยนเป็นลิ้นแตะแผ่วบรรจงลากเหมือนแกล้ง หอบเครือ หัวใจเต้นแรง รู้สึกปวดหนึบที่หน้าขา มือเล็กจิกผมบลอนด์แน่น
" อ๊ะ!! ไม่!!..มะ อื้อ!! " ปลายนิ้วเรียวยาวกดลึกพรวดไม่ปราณีตามด้วยนิ้วที่สองและสาม พีเคยิ้มบางปฏิกิริยาคนตรงหน้ากระตุ้นอารมณ์ได้ไม่น้อย
เดี๋ยวผ่อนลมหายใจยาว เดี๋ยวร้องห้าม ครางหอบ
เสียงแหลมเล็กร้องแง๊วๆเหมือนแมวไม่มีผิดเพี้ยนชายหนุ่มรู้สึกว่าหัวใจตัวเองเต้นถี่ขึ้นความรู้สึกอยากปั่นป่วนอารมณ์กระเจิง
ถอนนิ้วออกเมื่อเห็นกิริยาคนตรงหน้าบ่งบอกว่าพร้อมแล้ว
" อ๊า!!! "
นทีดิ้นพล่านปลายลิ้นร้อนชำแรกลงช่องทางสงวนดำดิ่งลงลึกจนสุดปลายลิ้นรู้สึกว่าตัวเองกระตุกก่อนปลดปล่อยความทรมานพุ่งกระจายเต็ม
อุ้งมือหนาที่ยังกอบกุมของเขาเอาไว้ ร่างกายเบาหวิวสบายตัวจนง่วง
" อ๊ะๆ หลับไม่ได้นะ " พีเคเถิบตัวขึ้นกระซิบข้างหู จับนทีคว่ำหน้ายกสะโพกกลมขึ้นให้ตรงเป้าปลดกระดุม รูดซิบ แล้วทาบตัวเองลงไปทันที
" อ๊าาา!!!..อั่ก..เจะ.. อ๊าาา " นทีกรีดร้องสุดเสียงท่อนเนื้อขนาดใหญ่เสียดเข้าร่างกายตัวเองดังสวบจุกถึงคอหอย
" อึ๊..อย่าเกร็งสิ..อา ใช่อย่างนั้น..เดี๋ยวฉันค่อยๆทำนะ แล้วจะรู้สึกดีเอง " พีเคพูดเสียงพร่าช่องทางของคนข้างล่างคับแคบและบีบรัดแน่นจนเขาเผลอคราง
ริมฝีปากบางเฉียบเผยอยิ้มก่อนไซร้จมูกลงซอกคอสีน้ำตาลจางหอมกรุ่น บทรักกับเด็กไม่เคยเขาก็ลองมาเยอะแต่กับเจ้าของร่างนี้ทำไมแตกต่างจากคนอื่นนักนะ?
ยังไม่ถึงครึ่งทางก็ดูจะมัดใจเขาอยู่ซะแล้ว หึ! ท่าจะปล่อยไปไม่ได้จริงๆซะแล้วสิ .
" ฮ้า คุณ ฮ้า..มัน อึ่ก..สะ ..อ๊า " นทีหอบกระเส่าเริ่มเสียวแปลบที่ท้องน้อยและดูเหมือนความรู้สึกนี้จะยิ่งเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆทุกครั้งที่ชายหนุ่มขยับ
พีเคกัดฟันรู้สึกเป็นสุขอย่างบอกไม่ถูกยิ่งเพิ่มความเร็วความแรงเท่าใดเด็กหนุ่มยิ่งตอดรัดเขาจนแทบจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว
" อุ....พีเค เรียกสิ "
" อาาา พีเค..มะ..แฮ่ก ไม่..หวะ..พี..อ๊ะ..อ๊ะ! " นทีกอดหมอนแน่นชายหนุ่มกระหน่ำแทงไม่ยั้ง
ผิวหน้าบางไถไปมากับหมอนจนรู้สึกแสบแต่ไม่ค่อยเท่าไหร่ในเมื่ออารมณ์เสียวมีมากกว่านทีร้องโอดโอยอารมณ์เร่าเข้าเร้าพรหมจรรย์ต้องห้ามกำลังถูกชายที่ได้ชื่อว่าเป็น
'เจ้าของ'ช่วงชิงไปอย่างเมามัน
" อูย..อีกนิด..เด็กดี..อา ออก ออกแล้ว! " พีเคกระแทกเต็มแรงอีกทีหอบฮั่กความรู้สึกอัดอั้นถูกปลดปล่อยออกมาจนหมดสิ้น
" แฮ่ก...แฮ่ก..เยี่ยม..นที อีกครั้งนะ " รู้สึกหวามในอกเป็นครั้งแรกที่ชายหนุ่มเรียกชื่อเขา..ตาปรือจะหลับแหล่มิหลับแหล่แต่อีกฝ่ายไม่ยอมให้นอน
นทีสะดุ้งเฮือกถูกกระตุ้นอารมณ์อีกสวรรค์ที่เพิ่งไปเยือนมาสดๆร้อนๆก็ได้ไปเยือนอีกหลายๆครั้งในคืนเดียว ..
* * * * * * * * * * * * * * * *
นทีมารู้สึกตัวอีกทีตอนตะวันย่ำรุ่ง ปวดขบไปทั้งตัวเพราะพิษลีลารักเมื่อคืนที่ชายหนุ่มทั้งสอนและเสนอให้ค่อยคลานลงเตียงเท้าแตะพื้นเป็นต้องเกร็งปิดปากแน่นสะโพกยอกขัดจนน้ำตาเล็ด
ค่อยๆกระเถิบไปหยิบเสื้อผ้ามาใส่ทั้งที่ใจสปีดสุดแล้วกว่าจะลุกขึ้นยืนได้ก็ใช้เวลานานโข เขาคลานเข่ามาริมเตียงมองดูใบหน้าหล่อเหลาหลับสนิท
ใจอยากลูบแก้มสากเครานั่นแต่กลัวคนตรงหน้าจะตื่นเสียก่อน
" ขอโทษนะฮะคุณพีเค คุณซื้อผมมาแล้วก็จริง เรื่องที่คุณพูดเมื่อคืนก็เป็นความจริง
แต่คุณอย่าลืมนะฮะว่าความจริงผมก็มีพ่อแม่ เราหนีความจริงกันไม่พ้นหรอก..เพราะงั้นผมถึงต้องไปไงฮะ..แม้เขาจะใจร้ายแค่ไหนแต่ผมก็ทิ้งพวกเขาไปสบายคนเดียว
ไม่ลงหรอก ลาก่อนฮะ .คุณเป็นคนแรกที่ทำให้ผมรู้สึกว่าตัวเองมีค่า ..พอที่จะได้รับความอ่อนโยนจากใครคนหนึ่ง .."
นทีลังเลก่อนก้มลงแตะปากลงแก้มสากเคราแผ่วเบาหยาดน้ำตาหยดลงแหมะ ผวาตกใจฝืนรีบออกไปจากห้องอย่างรวดเร็วก่อนที่ชายหนุ่มจะตื่น
ชั่วเวลาสักพัก เปลือกตาคนนอนอยู่ค่อยๆเปิดอวดสีเขียวใบไม้ของตาขึ้น พีเคแสยะยิ้ม ก่อนหัวเราะออกมาดังๆ ไม่อยากเชื่อว่าคนแบบนี้ก็มีอยู่ในโลก
รักพ่อแม่ที่ทิ้งตัวเองแล้วปัดโอกาสที่เขาหยิบยื่นให้อย่างที่ไม่เคยให้ใครมาก่อนในชีวิตได้ลงคอ ชายหนุ่มหัวเราะเอาเป็นเอาตาย ก่อนไปก็ไม่หยิบของที่ซื้อให้ไปสักอย่าง
เงินในกระเป๋าก็ด้วย หึ! เด็กแปลก .คนแรก เจ๋งจริงๆ ..
พีเคล้มนอนแผ่บิดขี้เกียจสบายใจกลิ่นกายคนจากไปแล้วยังติดอยู่บนเตียงหอมรัญจวนจนเผลอสูดไปฟอดใหญ่ รอยเลือดเปรอะเป็นดวงบนเตียงกว้าง
ยกมือลูบแผ่วเบา ..
เสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้นชายหนุ่มยิ้มมุมปากเบอร์โทรศัพท์ที่ไม่คุ้นเคยโชว์บนหน้าจอ
" หือ? ..รู้เบอร์มือถือของฉันได้ไง? "" .."
" ..อ้อ! นามบัตรโครว์ นั่นสินะ "
" .. ."
" รึ??? มิน่าตื่นมาเห็นไม่อยู่ ขอบใจนะ..ช่วยเอาตัวมาส่งให้ฉันทีที่โรงแรม ..ห้อง "
" ."
" งั้นรึ? ดีมาก ขอบใจเดี๋ยวจะให้รางวัล แค่นี้นะ . "
พีเคหัวเราะดังลั่นห้องอีกครั้ง ..นที..เด็กน้อยแสนซื่อเอ๋ย ..เธอลืมความจริงอีกข้อหนึ่งไปนะ ความจริงที่เธอเป็นของของฉันแล้วไงล่ะ ใช่! เธอพูดถูก
เราหนีความจริงไปไม่พ้นเพราะฉะนั้นฉันไม่ปล่อยให้เธอหนีรอดมือฉันไปหรอก
ฮ่าๆๆ ..สงสัยต้องเตรียมตัวรับความสุขจริงๆครั้งแรกในชีวิตแล้วละสิ ชายหนุ่มฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดีถือโอกาสเปลี่ยนเนื้อใหม่ให้เลย
One night in Bangkok and the world's your oyster The bars are temples but the pearls ain't free You'll find a god in every golden cloister And if you're lucky then the god's HEI can feel an angel sliding up to me
One night in Bangkok and the world's your oyster The bars are temples but the pearls ain't free You'll find a god in every golden cloister A little flesh, a little history I can feel an angel sliding up to me One night in Bangkok makes a hard man like me humble Not much between despair and ecstasy One night in Bangkok and the tough guys, yeah~ ME!! tumble Can't be too careful with your company
A little devil disappeared but can' t escape from me..he he ha ha ..I can feel the devil walking next to me.
* * * * * * * * * * * * * * * *
The End