ตอน Heat

By : หนูนาง

ณ โรงยิมฯ โรงเรียนมัธยมปลายเมย์เคียว

"โอ๊ย!.....เหนื่อยเป็นบ้าเลย"

เสียงชินร้องออกมาหลังจากตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมาต้องตามติดทาคามิ

ไปงานถ่ายแบบบ้าง เดินแบบบ้างและอีกสารพัด

"นี่...เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็ได้หยุดพักแล้ว

ทนอีกแค่วันเดียวเองนะชิน"

ทาคามิพูดเพื่อให้ชินรู้สึกดีขึ้น

"ก็ได้..เพราะฉะนั้นพรุ่งนี้ชั้นต้องไปพักจริงๆนะเฟ้ย"

ชินพูดกันไว้ก่อนกลัวจะไม่ได้หยุดจริงๆ

"O.K. ๆ 1 วัน"

ทาคามิตกลงให้วันหยุดชินที่เคยสัญญาเอาไว้

แล้วก็ถือโอกาสหยุดพักงานของตัวเองด้วย

"เอาล่ะ...เลิกกันได้แล้ว วันนี้เวรใครเก็บอุปกรณ์"

อ. สอนพละสั่งให้นร.เลิกพร้อมกับถามหาเวรเก็บอุปกรณ์

ซึ่งเป็นเวรของชินกับทาคามิพอดี

"อ้อ..คิซานุกิ กับทาคามิ....ที่เหลือเลิกได้"

ชินทำหน้าเซ็งๆ ขณะที่ทุกคนเดินออกไปจากโรงยิมฯกันหมด

"โธ่เว้ย! คอยดูนะพรุ่งนี้จะนอนมันทั้งวันเลย"

ชินบ่นไปเก็บอุปกรณ์กับทาคามิไป.......

ณ ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า (ชาย)

"อยู่ไหนนะ อ๊ะ! เจอแล้ว" นร.หญิงใส่แว่นตาหนาเตอะ

กำลังรื้อค้นตู้ล็อคเกอร์เสื้อผ้าตู้หนึ่งอยู่

พลันก็มีเสียงคนเดินมาทางหน้าประตูห้อง

ทำให้รีบเข้าไปหลบในตู้เก็บอุปกรณ์

"โอ๊ย!! เหนื่อยๆ" ชินบ่นโวยวายเมื่อเข้ามาในห้อง

"ถ้างั้นหลังเลิกจากงานคืนนี้ชั้นจะพานายไปกินอะไรอร่อยๆ

ดีมั้ยชิน" ทาคามิที่เดินตามเข้ามาชวน

เพื่อให้ชินอารมณ์ดีขึ้น

"จริงน่ะ! O.K. เลย" พริบตาเดียวอารมณ์ดีขึ้นมาเชียว

เมื่อทั้งสองเดินออกไปจากห้องแล้ว

นร.หญิงคนที่หลบอยู่ก็ออกมาจากที่ซ่อนพร้อมกับรอยยิ้มกว้าง

"โฮะๆๆ คอยดูเถอะ"

เสียงหัวเราะที่หากใครได้ยินเป็นต้องผวา

........................................

ณ ภัตตาคารอาหารฝรั่งเศล

"เป็นอะไรไปชิน" ทาคามิถามเมื่อเห็นชินทำหน้าตาเซ็งๆ

"ก็ไอ้ประธานฯแก่นั่นมันน่าอัดนัก"

ชินพูดถึงประธานบริษัทสินค้าที่ทาคามิถ่ายโฆษณาให้

ซึ่งก่อนหน้านี้ตอนอยู่ในงานเลี้ยงของบริษัท

ประธานฯนั่นเข้ามาพูดคุยกับชินแถมมือไม้ไม่อยู่สุขไม่รู้เป็นอะไรของมัน

แล้วยังมาจับก้นกันอีก

"น่า...ยังไงก็คงไม่เจอกันอีกแล้วล่ะน่าชิน" ทาคามิพูด

เมื่อนึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในงานเลี้ยง

"แต่มันน่าจะอัดซักหมัดสองหมัดก่อน" ชินเสียดาย

ถ้าทาคามิไม่มาดังตัวเค้าออกไปจากตรงนั้นล่ะก้อ

ไอ้ประธานฯนั่นได้หมอบกระแตอยู่ที่พื้นแน่ๆ

"เอาน่า.....นี่ชินลองชิมไวน์นี่ดูสิรสเยี่ยมมากนะ"

ทาคามิคะยั้นคะยอให้ชินดื่มไวน์ราคาแสนแพง

"ไวน์อะไรฟะไม่รู้จัก......อืมก็อร่อยดี"

ชินทำหน้างงๆกับชื่อไวน์ แต่เมื่อลองดื่มก็ชักติดใจ

"ต้องบอกว่าเยี่ยมถึงจะถูก...แถมราคาก็ไม่น้อยด้วย"

ทาคามิทำหน้าตาบ่งบอกว่ารสชาติดีมากๆ

"เอ๊ะ!...ราคาเท่าไหร่นะ"

ชินเริ่มคิดเมื่อได้ยินทาคามิว่าราคาไม่ใช่น้อยๆ

"ก็ 250,000 เยน " ทาคามิพูดเสียงเรียบๆ

พร้อมกับยกแก้วไวน์ขึ้นดื่ม

"อะไรน๊า!!

นี่มันเกือบจะเท่ากับเงินเดือนชั้นเลยนะเฟ้ย"

ชินร้องอย่างตกใจ ทำให้ลูกค้าคนอื่นๆ

ต่างหันมามองที่โต๊ะของทั้งคู่

"เบาๆ น่าชิน ที่จ่ายน่ะมันเงินชั้นนะ"

ทาคามิกระซิบเบาๆ

"แต่นายน่าจะรู้จักเอาเงินไปทำประโยชน์อย่างอื่น "

ชินคิดเสียดายเงินขึ้นมา เอามาให้ชั้นยังจะดีซะกว่า

"แต่ไวน์นี่อร่อยใช่มั้ยล่ะชิน"

ทาคามิถามชินที่กำลังคิดถึงเรื่องราคาไวน์อยู่

"อ๊ะ....ก็อร่อยอยู่หรอก"

ชินชอบรสชาติของไวน์ขวดนี้แต่ก็เสียดายเงินอยู่

"อร่อยก็ดื่มอีกสิ" ทาคามิรินไวน์ใส่แล้วชินอีก

....................................

เกือบเที่ยงคืนแล้ว ทาคามิและชินก็มาถึงแมนชั่น (ห้อง

703 ) ของทาคามิ

"นายจะอาบน้ำก่อนมั้ย" ทาคามิถามชิน

"ไม่ล่ะ....นายอาบก่อนเถอะ" ชินให้ทาคามิอาบก่อน

แล้วจึงเดินมานั่งพักที่โซฟา ชินรู้สึกแปลกๆ ร้อนวูบๆ

คิดว่าคงเป็นเพราะดื่มไวน์แน่ๆ

"เฮ้...ชินชั้นเสร็จแล้วนะนายจะ.....ชิน!!"

ทาคามิในชุดเสื้อคลุมเดินออกมาจากห้องน้ำ

ก่อนจะเห็นชินนอนอยู่บนโซฟาท่าทางแปลกๆ

"อือ...ทาคามิ...ชั้นรู้สึกแปลกๆ"

ชินพยายามพูดกับทาคามิ

"เป็นอะไร...นายรู้สึกอยากอาเจียนมั้ย"

ทาคามิคิดว่าชินคงจะเมาเพราะดื่มไวน์

"ไม่....มัน....ร้อนๆ" ชินรู้สึกร้อนวูบๆ

ที่ท้องและหัวใจเต้นเร็วขึ้น

"นายนอนอยู่นี่ก่อนนะ...เดี๋ยวชั้นจะพาไปหาหมอ"

เมื่อเห็นท่าไม่ดีของชิน

ทาคามิจึงเข้าไปในห้องเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้า.......ขณะเดียวกันนั้น

ณ ห้องใต้หลังคาบ้านหลังหนึ่ง

"โอม....มะลึกกึ๊กกึ๋ยๆๆ

เพี้ยง......โอม....มะลึกกึ๊กกึ๋ยๆๆ เพี้ยง....โอม"

เสียงหญิงสาวใส่แว่นตาหนาเตอะ

กำลังพูดร่ายคาถาอะไรสักอย่าง พร้อมกับนำเส้นผม 3-4

เส้นใส่ลงไปในตุ๊กตาเย็บจากผ้า

"ฮึๆ โฮะๆ คอยดูพรุ่งนี้เถอะ โฮะๆๆๆ"

และแล้วเสียงหัวเราอันน่าเย็นยะเยือกก็ดังก้องภายในห้องใต้หลังคา......ย้อนกลับมาที่แมนชั่นของทาคามิ

"เฮ้ย!! ชินนายหายดีแล้วเหรอ"

ทาคามิร้องอย่างตกใจเมื่อเห็นชินเดินเข้ามาในห้องนอน

ขณะเค้ากำลังเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่ (ใส่แต่กางเกงขาวยาว)

"ทาคามิ.....ช่วยชั้นหน่อย...." ชินพูดเสียงพร่า

พร้อมกับเดินตรงมายังทาคามิแล้วก็ถอดเสื้อตัวเองออก

"ช่วยอะไรชิน! ...จะให้ชั้นทำอะไร!!"

ทาคามิพยายามพูดด้วยเสียงเรียบ

เมื่อเห็นหน้าอกที่เปลือยเปล่าตรงหน้า

"ชั้นร้อน....ช่วยชั้น..." ชินเอามือทั้ง 2

ข้างโอบรอบคอทาคามิพร้อมกับจูบริมฝีปากทาคามิแผ่วเบา

"อ๊ะ...ชิน.....อืม" ทาคามิตกใจในตอนแรก

แต่ก็เปลี่ยนมาโต้ตอบสัมผัสจากริมฝีปากของชินด้วยการโอบรอบเอวของชินพร้อมกับมอบจูบที่เร่าร้อนดูดดื่มกลับไป

"ฮ๊า....ทาคามิ...."

ชินหายใจหอบพร้อมกับส่งสายตาเร่าร้อนให้ทาคามิ

"ชิน.....O.K. มั้ย" ทาคามิถามชิน

เพราะตอนนี้เค้ารู้สึกเกิดอารมณ์ขึ้นมาแล้ว

เมื่อได้เห็นแววตาของชิน

มันเหมือนกับแววตาของคนกระหายรักเป็นอย่างมาก

ชินไม่พูดอะไรออกมาแต่กลับจูบทาคามิด้วยความเร่าร้อนกว่าเดิม

ถึงตอนนี้ทาคามิแน่ใจว่าชินต้องการอะไร

จึงพาชินเดินมาที่เตียงขนาดใหญ่กลางห้อง

แล้วดันตัวชินให้นอนลงไป

"อ๊ะ...อา...อาาาา"

ชินร้องครางเมื่อทาคามิใช้ลิ้นไล้เลียตรงซอกคอ

เรื่อยมาถึงยอดอก....ท้องน้อย....จากนั้นทาคามิจึงถอดกางเกงทั้งตัวในตัวนอกของชินออกพร้อมกัน

"โอ๊ะ!...อ๊า...ซี๊ด..." ชินร้องครางหนักขึ้น

เมื่อทาคามิใช้ปากแตะลงไปยังส่วนอ่อนไหวตรงหว่างขา

ทาคามิใช้ปากครอบครองแผ่วเบาและเริ่มหนักหน่วงขึ้น

"อ๊ะ!.......ไม่ไหวแล้ว....อ๊าาาา"

ชินไม่สามารถสะกดกลั้นอารมณ์ได้อีกต่อไป

จึงปลดปล่อยอารมณ์ออกมาเลอะปากของทาคามิ

"แฮ่ก...แฮ่ก..." ชินหอบเล็กน้อย

จากนั้นทาคามิจึงค่อยๆใช้นิ้วมือข้างหนึ่งสอดแทรกเข้าไปยังช่องทางที่คับแคบตรงสะโพกนุ่นๆของชิน

"ฮะ...อ๊า.....อืม" ชินรู้สึกเจ็บเล็กน้อย

แต่ว่ารู้สึกดีมีมากกว่า ทาคามิสอดนิ้วเพิ่มเป็น 2

นิ้วและ 3 นิ้ว ขยับเขาออกเพื่อให้คุ้นเคย

"อา.....เร็วเข้า.......อ้า"

ชินรู้สึกต้องการมากกว่านี้

จึงเรียกร้องด้วยการบีบรัดนิ้วของทาคามิ

"ได้เลยชิน.....ชั้นก็ทนไม่ไหวแล้ว..."

ทาคามิพูดเสียงแหบพร่าด้วยแรงแห่งอารมณ์

พร้อมกับรูดซิปกางเกงลงทำให้ร่างกายส่วนนั้นชี้ชันออกมาอย่างเต็มที่

แล้วจึงดึงนิ้วมือทั้ง 3 นิ้วออกมา ก่อนจะใช้มือทั้ง

2

ข้างจับขาของชินแยกออกกว้างพร้อมกับสอดใส่ร่างกายที่ชี้ชันนั้นเข้าไปยังช่องทางที่คับแคบนั่นของชิน

"อ๊ะ!!....อ๊าาาาาา" ชินร้องออกมา

เมื่อรู้สึกเจ็บแปล็บตรงสะโพกเพราะความใหญ่โตที่บุกรุกเข้ามา

"ฮ๊า.....อา...อืม..." ชินเริ่มรู้สึกดีขึ้น

เมื่อทาคามิก้มลงมาจูบที่ริมฝีปากอย่างดูดดื่ม

ทำให้ลืมความเจ็บไปได้บ้าง

"ฮ๊ะ...อ๊ะ....อาาาา"

เมื่อทาคามิถอนริมฝีปากออกแล้วเริ่มขยับร่างกาย

ทำให้ชินร้องออกมาด้วยความเจ็บเล็กน้อย

สักพักจึงเริ่มรู้สึกดีขึ้นและเสียวตรงท้องน้อย

"อ๊ะ...อา.....อีก...แรงอีก....อาาาาา"

ตอนนี้ชินเรียกร้องให้ทาคามิทำมากกว่าเดิม

ซึ่งทาคามิก็สนองความต้องการของชินอย่างเต็มที่

เมื่อเวลาผ่านมาได้สักพักชินก็เริ่มใกล้ถึงจุดสุดทางของอารมณ์อีกครั้ง

"อา.....ชิน....อาาา"

ทาคามิร้องครางออกมาเมื่อชินเริ่มบีบรัดมากขึ้น

เพื่อเร่งเร้าเค้า

และแล้วทั้งชินและทาคามิก็มาถึงจุดของอารมณ์

ต่างก็ปลดปล่อยของเหลวออกมาเปรอะเปื้อนเต็มไปหมด

ทั้งคู่ต่างหอบด้วยความเหนื่อยแต่สุขสมในอารมณ์ที่เกิดขึ้น

ทาคามิก้มลงไปจูบริมฝีปากชินอีกครั้ง

ซึ่งชินก็ตอบรับเช่นกัน

เมื่อทาคามิถอนกายออกก็เตรียมจะล้มตัวลงนอนข้างๆชิน.......แต่!!!

"อือ.....ทาคามิ.....อืม"

ชินดึงแขนทาคามิให้โน้มตัวลงมาแล้วใช้ลิ้นไล้เลียที่ริมฝีปากของทาคามิ

ก่อนจะแทรกปลายลิ้นเข้าไป

"อือ....ช..ชิน....อืม"

ทาคามิก็ตอบรับด้วยการใช้ลิ้นเกี่ยวพันกับลิ้นของชินอย่างเร่งเร้าและเร่าร้อน

"อืม....ทาคามิ...." เมื่อถอนริมฝีปากออก

ชินก็ส่งสายตาเหมือนเมื่อก่อนหน้านี้อีกครั้ง

ทำให้ทาคามิยิ้มออกมาก่อนจะตอบรับอารมณ์ของชินอีกครั้ง.......

...................................

ณ โรงเรียนมัธยมปลายเอกชนเมย์เคียว

นร.หญิงใส่แว่นตาหนาเตอะยืนอยู่ตรงหน้าทางขึ้นตึกเรียนในตอนเช้า

เพื่อรอเวลาที่ทาคามิจะมา

และแน่นอนต้องมาหาหล่อนแน่นอน

"ฮึๆ ทาคามิ อุค่อน รีบมาหาชั้นสิ" ยืนนึกถึงเมื่อคืน

หล่อนได้ทำพิธี มนต์ตรามหาเสน่ห์

เพื่อให้ทาคามิมาเป็น ทาสรัก

ซึ่งก่อนหน้านี้ได้แอบเข้าไปเอาเส้นผมของทาคามิมาจากตู้ล็อคเกอร์แล้วก็ทำพิธีตามตำราที่พบโดยบังเอิญในร้านขายหนังสือเก่า

"เฮ่อ.....วันนี้ทาคามิ ไม่มาเรียนล่ะ"

นร.หญิงคนหนึ่งพูดขึ้นมากับเพื่อนขณะเดินผ่านหน้าเข้าไป

"ไม่เป็นไร....ไว้ถึงพรุ่งนี้ก่อน...ฮึๆๆ"

นร.หญิงแว่นตาหนาเตอะ

ยังคงหัวเราะอยู่เช่นเดิม.................

"ชิน.....ดื่มน้ำหน่อยมั้ย"

ทาคามิยื่นน้ำให้ชินที่นอนอยู่บนเตียงด้วยร่างกายเปลือยเปล่า

มีเพียงผ้าห่มผืนโตคลุมร่างเท่านั้น

"ทาคามิ...ป้อนหน่อยสิ"

ชินพูดด้วยน้ำเสียงที่ทาคามิคิดว่าเซ็กซ์ซี่ชะมัด

แล้วจึงนั่งลงที่ข้างๆตัวชิน

ก่อนจะดื่มน้ำอมไว้ในปากแล้วก้มลงประกบปากส่งน้ำเข้าไป

"อืม......ฮ้า..."

ชินดื่มน้ำจนหมดแล้วจูบตอบทาคามิที่ใช้ลิ้นหยอกล้อภายในปาก

"นี่ก็จะเย็นแล้ว....จะกินอะไรดีล่ะชิน" ทาคามิถามขึ้น

เพราะตั้งแต่เมื่อคืนชินกับเค้าไม่ได้นอนเลย

เพราะมัวแต่ร่วมรักกันจะได้นอนก็เช้าพอดี

มาตื่นอีกครั้งก็ใกล้จะเย็นแล้ว แหมแต่...คิดอีกทีหยุด

1 วันนี้คุ้มแสนคุ้มแฮะ

"อืม...อะไรก็ได้....แต่หลังจากนั้น......"

ชินมองตาทาคามิด้วยแววตาเร่าร้อน

"หลังจากนั้นทำไมเหรอชิน"

ทาคามิถามพร้อมกับจ้องมองตาชินเช่นกัน

"นายกับชั้นก็.....อืม" ชินโน้มคอทาคามิ

เพื่อจูบที่ริมฝีปากแผ่วเบาพร้อมกับแววตาที่บ่งบอกความต้องการ

"ตกลงชิน...." ทาคามิยิ้มออกมา ทำไมชินน่ารักอย่างนี้

เมื่อคืนคิดว่าเพราะเมา แต่มาถึงตอนนี้ไม่ใช่แน่

หรือว่า....ชินรับรู้ถึงความรักของเราที่ทุ่มเทให้นะ

...................................

เช้าวันต่อมา ณ โรงเรียนมัธยมปลายเอกชนเมย์เคียว

นร.หญิงแว่นตาหนาเตอะยืนรออยู่ที่เดิมเหมือนเมื่อวาน

จนใกล้เวลาเข้าเรียนแล้ว

"ทำไมเจ้าชินถึงไม่มาล่ะ เมกุมุ"

เสียงโทรุถามเมกุมุขณะกำลังเดินเข้าตึกเรียน

"ชินไม่สบาย ส่วนทาคามิ ก็รู้สึกว่าจะไม่สบายด้วยนะ

เลยไม่มากันทั้งคู่" เมกุมุโทร.ไปหา ทาคามิอย่างนั้น

ฟังจากน้ำเสียงแล้วดูท่าจะจริง

แล้วทั้งเมกุมุและโทรุก็พากันเดินผ่านหน้านร.หญิงแว่นตาหนาเตอะไป

"เป็นไปไม่ได้!!"

เมื่อคืนหล่อนทำพิธีใส่ตุ๊กตาอีกครั้งและมั่นใจว่าทาคามิต้องมาสยบแทบเท้าหล่อนแน่นอน....แต่ไม่เลย....มันก็ไม่มีอะไรผิดพลาดนี่หรือว่า....ตำรานั่นจะแหกตากันนะ

จากนั้นหล่อนก็วิ่งออกไปทันที..........

"อุค่อน!! ทำไมถึงไม่มาถ่ายแบบ!!!" เสียงผจก.ชิมาดะ

ตะโกนลั่นขณะโทรศัพท์

เมื่อทาคามิไม่มาตามนัดที่จะถ่ายแบบทำให้ต้องเลื่อนคิวออกหลายต่อหลายคิว

"ค....คุณชิมาดะ ขอโทษครับ...ผมไม่ไหวจริงๆ"

ทาคามิแทบจะไม่มีแรงพูด

เพราะเมื่อคืนชินไม่ปล่อยให้นอนเลย

เขาเองแรกๆก็ดีอยู่หรอก

แต่พอหลายๆครั้งเข้าก็เหนื่อยเป็นเหมือนกัน

"น้ำเสียงเธอไม่ค่อยดีเลย

ถ้าอยากงั้นพรุ่งนี้จะเลื่อนคิวให้

แล้วก็นอนพักซะทาคามิ" ผจก. คิดว่าทาคามิจะป่วยจริงๆ

"ครับ...แค่นี้นะครับ"

ทาคามิวางหูโทรศัพท์ลง...แล้วก็สะดุ้งเมื่อมีมือมาโอบรอบตัวจากด้านหลัง

ชินนั่นเอง!!

สวมเสื้อแขนยาวชายคลุมถึงต้นเขาเพียงตัวเดียวเอง

เห็นแล้วใจมันหวิวๆ

"มีอะไรเหรอชิน" ถามเผื่อว่าชินจะอย่างทำอย่างอื่นบ้าง

"ทาคามิชั้นอยากจะนอนแล้วล่ะ"

ชินพูดด้วยน้ำเสียงสุดเซ็กซ์ซี่

พร้อมกับมือที่ป่ายเปะปะไปทั่วหน้าอกเปลือยเปล่าของทาคามิ

ซึ่งสวมเพียงกางเกงนอนตัวเดียว

(วันทั้งวันใส่อยู่แค่นี้เอง)

"ก...ก็ถ้านายง่วงก็ไปนอนก่อนสิ" เริ่มพูดติดขัด

เมื่อมือของชินเริ่มไล้ต่ำลงมาถึงเอวและทำท่าว่าจะล้วงเข้าไปในกางเกงถ้าทาคามิไม่จับมือเอาไว้ก่อน

"แต่ทาคามิต้องนอนด้วยนะ"

จากนั้นชินก็ลากแขนทาคามิเดินเข้าห้องนอนไป

ทาคามิเห็นท่าไม่ดีเพราะคิดว่ามันชักยังไงๆอยู่

ท่าทางเหมือนไม่ใช่ชินเลย

ชินเริ่มเปลี่ยนไปตั้งแต่คืนนั้นที่กลับจากภัตตาคารฝรั่งเศลนั่น

หรือไวน์จะมียาเสน่ห์นะ ก็ไม่น่าจะใช่

แต่ท่าทางชินเหมือนโดนยาเสน่ห์เลย

ขณะที่คิดไปคิดมาก็เดินมาถึงเตียงแล้ว

"เอ่อ....ชิน ชั้นว่าเรานอนกันดีกว่านะ"

ทาคามิพูดหมายถึงให้นอนหลับ

"ก็ชั้นก็จะนอนไง" ชินพูดพร้อมผลักทาคามิลงไปที่เตียง

แล้วชินก็ล้มตัวลงไปคร่อมร่างของทาคามิ

ทาคามิเห็นท่าไม่ดีจึงผลักชินหงายหลังตกเตียงเสียงดังโครม!!

แต่ชินก็ลูกขึ้นมาแล้วก็กดร่างทาคามิไว้

"เฮ้ย!!....ช...ชินทำอะไรน่ะ"

ทาคามิตกใจเมื่อชินร่นกางเกงของทาคามิลงมา

"อุ๊....โอ๊ะ...โอ๊ย"

ชินนั่งคร่อมให้สะโพกกดทับลงไปยังร่างกายของทาคามิที่อยู่ตรงหว่างขาทันที

"อ..อา....ซี๊ด..."

เสียงชินเริ่มครางออกมาเมื่อขยับสะโพกเร็วขี้น.....และเมื่อใกล้ถึงสุดทางของอารมณ์อยู่ๆ

ชินก็ล้มทรุดร่างทับทาคามิ

"ช...ชิน!! เป็นอะไรไป"

ทาคามิตกใจเมื่อชินอยู่ๆก็หมดสติ

จึงดันตัวชินให้นอนลงบนเตียง

แล้วพยายามเรียกชินให้ได้สติ......................ในขณะนั้น

ณ ห้องใต้หลังคาบ้านหลังเดิม

ข้าวของกระจายเกลื่อนเต็มพื้นห้อง

ตุ๊กตาที่เย็บจากผ้าถูกฉีกขาดกระจุยกระจายไม่มีชิ้นดี

ตำราที่หน้าปกเขียน ตำรามนต์ตรามหาเสน่ห์

คว่ำหน้าตกอยู่กับพื้นห้อง

"นึกว่าจะได้ผลที่แท้ก็ของแหกตา"

นร.หญิงแว่นตาหนาเตอะหายใจหอบ พูดด้วยน้ำเสียงที่ผิดหวัง

จากนั้นจึงหยิบตำราเล่มนั้นขึ้นมาก่อนที่จะขว้างทิ้งออกไปนอกหน้าต่างอย่างสุดแรง....................

ย้อมกลับมาที่แมนชั่น

ของทาคามิ

"ชิน....เป็นยังไงบ้าง...ชิน"

ทาคามิถามเมื่อชินเริ่มรู้สึกตัว

"หือ...ทาคามิ...ทำไม...โอ๊ะ..โอ๊ย!!" ชินลุกขึ้นนั่ง

แต่ก็รู้สึกเจ็บและปวดเมื่อยตามร่างกายไปหมด

"อย่าเพิ่งขยับเลย....นายยังเจ็บอยู่ก็เพราะออกแรงมากไปไม่ได้พักเลย"

ทาคามิประคองให้ชินเอนตัวลงนอน

"มันเกิดอะไรขึ้น!! แล้วทำไมชั้นมานอนเตียงนายฟะ!!"

ชินเริ่มสงสัย พร้อมกับส่งสายตาน่ากลัวมายังทาคามิ

"นี่นายนำไม่ได้เหรอ....ก็เมื่อคืนนาย..."

ทาคามิแปลกใจเมื่อเห็นท่าทางของชิน

"เมื่อคืน....เอ๊ะ...อ๋อไวน์อร่อยมากเลย"

ชินนึกถึงรสชาติของไวน์ราคา 250,000 เยน

"นี่นายจำไม่ได้จริงๆเหรอชิน"

ทาคามิไม่อยากจะเชื่อว่าชินจำเรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างเขากับชินไม่ได้เลย

"ทำไม..มีอะไรเหรอ..ทาคาม!!" ชินเริ่มเสียงดัง

พร้อมกับทำหน้าตาประมาณว่านายตายแน่ทาคามิ

ทำให้ทาคามิเหงื่อตก

"เอ่อ....ก็..อ๊ะใช่นายมีเรื่องกับพวกนักเลงตอนขากลับจากภัตตาคารไง"

นึกอะไรไม่ออกเอาเรื่องนี้ละกัน

"ถึงว่าทำไมมันปวดๆเมื่อยๆ " ชินคิดว่าคงจะจริง

ดื่มไวน์มากแล้วยังมาต่อยกับพวกนักเลงก็เลยเมื่อยหนักเข้าไปอีกนั่นเอง

"โธ่! วันหยุดแท้ๆ กลับต้องมานอนเมื่อยตัวอยู่กับที่"

ชินเริ่มบ่น

ถึงแม้ว่าวันหยุดอยากจะนอนแต่ก็ไม่ใช่ทั้งวันแบบนี้

"วันหยุดเหรอ...นี่ชิน..วันหยุดน่ะ เมื่อวานนะ"

ทาคามิเริ่ม นี่ชินจำไม่ได้ถึงขนาดนี้เลยเรอะ

"ห๊าาา!! ไม่จริง!! ทำไมทาคามิ!!!" ชินเริ่มโวยวาย

พร้อมกัหันมาทางทาคามิด้วยแววตาบ่งบอกว่าถ้าโกหกนายตายแน่ๆ

"ก็นายพลาดท่า โดยฟาดสลบไป 1 วัน กับ 1 คืน

นี่ชั้นก็ลางานเฝ้านายนะ" ไหลตามน้ำอย่างงี้ดีกว่า

เหวอ!! ตาน่ากลังง่ะ

"เออ....ขอบใจนะทาคามิ....โธ่ซวยจริงๆ"

ชินขอบใจทาคามิที่อยู่เฝ้าพร้อมกับนึกแค้น

เค้าไม่น่าจะพลาดท่าให้ไอ้พวกนักเลงนั่นเลยจริงๆ

ส่วนทาคามิได้แต่โล่งอก

.........................................

เช้าวันต่อมา ณ โรงเรียนมัธยมปลายเอกชนเมย์เคียว

"ไงชิน...ทาคามิ หายดีแล้วเหรอ"

เมกุมุทักเมื่อชินกับทาคามิเดินเข้าห้องเรียนมา

"ชั้นยังปวดๆ เมื่อยๆอยู่ แต่ไม่มาก"

ชินตอบพร้อมกับทำหน้าอารมณ์บ่จอย

"เป็นอะไร..ท่าทางอารมณ์ไม่ดีเลยนะ" โทรุถามชิน

"ไม่ได้แก้แค้นมันหงุดหงิดเฟ้ย" ชินหงุดหงิด

เมื่อพยายามถามทาคามิว่าไปเจอพวกนั้นแถวๆไหน

จะได้กลับไปแก้แค้น แต่ทาคามิก็บอกว่าจำไม่ได้

"มีอะไรกันเหรอ เสียงดังเชียว" รุ่นพี่โฮโซ (โอ้!

เทวดาของเรา : ชิน)

ทักขึ้นเมื่อเดินเข้ามาในห้องตามติดด้วยรุ่นพี่เคมบุจิ

"ไม่มีอะไรครับ รุ่นพี่โฮโซ"

ชินเปลี่ยนจากเสือร้ายกลายเป็นลูกแมวเชื่องๆทันที

"ว่าแต่ชินกับทาคามิหายดีแล้วเหรอ"

โฮโซถามด้วยความเป็นห่วง

"หายแล้วครับ...พวกผมหายแล้วครับรุ่นพี่โฮโซ"

ชินตอบแทนทาคามิ

ไม่อยากให้รุ่นพี่รู้เรื่องที่เค้าไปมีเรื่องกับพวกนักเลงจนพลาดท่าสลบไป

"โอ๊ะ...ได้เวลาเข้าเรียนแล้ว...ไปนะทุกคน"

โฮโซกับเคมบุจิออกจากห้องไป

ชินทำท่าโล่งอกที่รุ่นพี่ไม่สงสัย

แล้วก็นั่งลงที่เก้าอี้เตรียมตัวเรียน

แต่ในที่นี้คนที่โล่งที่สุดคือ ทาคามิ

เพราะหากชินรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ตายแน่ๆ

แต่ถึงแม้เค้าจะฉวยโอกาสตอนชินไม่เป็นตัวของตัวเอง

แต่ก็ทำให้เขารู้สึกรักชินมากขึ้นไปอีก

อยากสัมผัสชินอีกครั้ง แต่สงสัยคงอีกนาน..............

********** จบ **********

แถมจ้า!! ^0^

"โอ๊ะ!! โอ๊ย!! ใครปาอะไรมาวะ"

ชายวัยกลางคนร้องอย่างหัวเสีย

เมื่อรู้สึกเหมือนมีใครปาอะไรมาโดนศรีษะ

"หือ....หนังสืออะไรเนี่ย"

จากนั้นจึงก้มหยิบหนังสือเก่าๆ

เล่มหนึ่งที่ตกอยู่บนพื้นใกล้ๆ พร้อมกับอ่านที่หน้าปก

"ตำรามนต์ตรามหาเสน่ห์" พร้อมกับเปิดพลิกอ่านข้างใน

"ให้เอาเส้นผมของคนที่ต้องการ 3-4 เส้น

ใส่ไว้ในตุ๊กตาผ้า จากนั้นให้ท่องคาถา........เมื่อนั้น

คนๆนั้นจะกลายเป็นทาสรักทันที"

ท่าทางน่าในใจจึงเปิดอ่านต่อไป จนมาถึงหน้าสุดท้าย

ที่ซีดจางมากจนแทบจะอ่านไม่ออก แต่ก็พอจับใจความได้ว่า

"จงจำไว้ว่า เมื่อคนที่โดนมนต์แล้วเห็นใครเป็นคนแรก

ก็จะตกเป็นทาสรักทันที"

จากนั้นชายคนดังกล่าวก็เดินไปพร้อมกับทั้งหนังสือเล่มนั้นใส่ถังขยะ

เพราะคิดว่าเป็นเรื่องไร้สาระ........

***********************

ณ ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า (ชาย)

"นี่ชิน...นายไม่พกหวีมาใช้เลยเหรอ"

ทาคามิถามขณะที่ชินใช้หวีของทาคามิหวีผม

จนยึดเป็นของตัวเอง

"ชั้นไม่สำอางค์เหมือนนายนี่หว่า

จะได้พกหวีติดไว้กับตัวน่ะ"

ชินหวีผมเสร็จก็เก็บหวีไว้ในตู้ล็อคเกอร์ของทาคามิตามเดิม..........